– powołanie do łuczniczej kadry Dolnego Śląska na sezon 2023
– awans na Ogólnopolską Olimpiadę Młodzieży 2022
– srebrny medal halowych mistrzostw Dolnego Śląska Open 2023 w drużynie kobiet
– brązowy medal mistrzostw Dolnego Śląska Open 2022 w drużynie kobiet
– brązowy medal mistrzostw Dolnego Śląska Open 2022 w mikście
– brązowy medal halowych mistrzostw Dolnego Śląska Open 2022 w drużynie kobiet
– brązowy medal mistrzostw Dolnego Śląska Open 2021 w drużynie kobiet

1x18m – 252 punkty
1 x 18m – 265 punkty
2 x 18m – 527 punkty
1 x 60m – 294 punkty
2 x 60m – 574 punktów

Mistrzostwa Polski – 6 (1 x młodzik, 5 x junior młodszy)
Puchar Polski – 9 (9 x Puchar Polski juniorów młodszych)
Mistrzostwa Okręgu – 7
Zawody Kontrolne – 9
RAZEM – 31

Mam na imię Ola, od dziewiątego roku życia jeżdżę konno, hobbystycznie jeżdżę na rolkach i interesują mnie sporty walki. Jestem też molem książkowym, który fascynuje się zwierzętami i psychologią.

Trafiłam do UKS Luks w wieku trzynastu lat, szukając jakichś zajęć sportowych, żeby więcej się ruszać w wolnym czasie. Chciałam, żeby to było coś wyjątkowego, oryginalnego. Pierwszy pomysł to była szermierka, potem poszłam śladem związanym z bronią białą, aż w pewnym momencie wpadło mi do głowy strzelanie z łuku. Także to, jaką drogą trafiłam do łucznictwa, nie jest żadną niezwykłą historią, ale zapoczątkowało niezwykłą przygodę.

Wraz z coraz dłuższym stażem treningowym, głód strzelania i wyników rośnie. Staram się jednak stawiać sobie małe schodki, a nie wspinać się po pionowej ścianie. Moim głównym celem jest pobijanie rekordów życiowych, choć tych klubowych też nie zamierzam oszczędzić. Z tyłu głowy mam też jednak takie rzeczy, jak medale; na razie w drużynie, w mikście, potem chciałabym indywidualne. Moim najdalszym, ale za to największym pragnieniem (jak i motywacją), jest wzięcie udziału w Igrzyskach Olimpijskich.

Łucznictwo i społeczność klubowa bardzo rozwinęły moją osobę, wykształciły charakter i może nawet trochę zahartowały mentalnie. Wciąż jednak wielu rzeczy się uczę: przyjmowania porażek, radzenia sobie z presją, wiary w siebie i w moje możliwości. Wiem, że te lekcje dadzą efekt.

Aleksandra jest jedną z pierwszych zawodniczek, które zapisały się do klubu. Pierwsze kilkanaście miesięcy pracy na treningach, a później na obozach i zawodach zmieniły ją. Otworzyła się, nabrała pewności siebie, zrozumiała w końcu, że z to niepowodzeń kształtuje się sukces, a z popełnionych błędów można czerpać wiele nauki. Jest uparta. Ambicji nie można jej odmówić, mierzy wysoko. Myślę, że jej pracowitość i upór pozwoli jej w przyszłości na zdobycie jeszcze wielu, wielu medali i tytułów.